Wiara w Boga jest fundamentem Het Kruispunt. To nas łączy. Ale co to dokładnie oznacza?
Wierzymy, że Biblia jest narzędziem, przez które Bóg przemawia do nas wszystkich. W Biblii Pan objawia nam samego siebie i wyjaśnia, jaka jest Jego wola. W Biblii Bóg ukazuje się jako Trójjedyny Bóg: Ojciec, Syn i Duch Święty. Ojciec jest wielkim Stwórcą, Syn jest Zbawicielem, a Duch Święty realizuje to zbawienie w sercu wszystkich dzieci Bożych. Biblia jest wiarygodnym przewodnikiem, daje nam odpowiedzi na (życiowe) pytania i pokazuje nam, jak mamy kochać i służyć Bogu.
W Apostolskim Wyznaniu Wiary znajduje się podsumowanie tego, w co wierzymy na podstawie Słowa Bożego. To wyznanie powstało w II wieku po Chrystusie. Brzmi ono następująco:
Początek Biblii informuje nas, że Bóg stworzył niebo i ziemię (uczynił je z niczego): słońce, księżyc, gwiazdy, ziemię, drzewa, rośliny, ptaki, ryby, a na końcu, jako koronę stworzenia, człowieka. Celem stworzenia jest to, aby wszystko żyło na chwałę Boga. Na początku panowała doskonała harmonia: między zwierzętami i ludźmi, a także między człowiekiem a Bogiem (Księga Rodzaju 1-2).
Pierwsi ludzie, Adam i Ewa, jednak posłuchali diabła i byli nieposłuszni Bogu. To spowodowało wielką przepaść między Bogiem a ludźmi. Grzech wzbudził wielki gniew Boga. Smutek, trudności, a nawet śmierć przyszły na świat. Biblia mówi, że człowiek musi umrzeć jako kara za grzech (Księga Rodzaju 3). Nie tylko Adam i Ewa, ale także wszyscy ludzie, którzy urodzili się po nich, mają z natury złe (grzeszne) życie. Dlatego wszyscy zasługujemy na tę samą karę. Biblia mówi o tym w bardzo przejmujący sposób.
Na szczęście na tym Biblia się nie kończy!
Bóg w swojej nieskończonej miłości zatroszczył się o możliwość zbawienia. Ta możliwość istnieje tylko dzięki Jezusowi Chrystusowi, jedynemu Synowi Bożemu. On przyszedł na ziemię, aby przywrócić relację z Bogiem dla grzesznych ludzi. W Nowym Testamencie, drugiej części Biblii, czytamy o tym: “Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (Ewangelia Jana 3, 16).
Jak Jezus Chrystus może być naszym Zbawicielem lub się nim stać? Może to uczynić z łaski i przez wiarę w Niego. On dobrowolnie chciał ponieść karę zamiast grzeszników. Cierpiał i nawet umarł na krzyżu. Jego poświęcenie było tak wielkie, że może usunąć winę każdego, kto w Niego wierzy. Jezus zmartwychwstał. Jest Królem, który (teraz z nieba) rządzi tą ziemią i troszczy się o swoich wierzących. Każdy, kto nauczy się wierzyć w Pana Jezusa, może więc niezasłużenie zostać uwolniony i nie będzie już karany za swoje grzechy. Nazywamy to „pojednaniem z Bogiem”. Bóg wciąż ratuje ludzi. Duch Święty używa do tego głoszenia Słowa.
Ale smutne jest to, że jesteśmy całkowicie skupieni na grzechu. Gdyby to od nas zależało, wolelibyśmy żyć dalej bez Boga niż zostać zbawieni. Dlatego konieczne jest, abyśmy to uznali, uświadomili sobie potrzebę pojednania z Bogiem i rzeczywiście je otrzymali przez wiarę w zapłatę Jezusa. Wdzięczność za wielką ofiarę, którą On złożył, wzbudzi także pragnienie, by pełnić wolę Boga. Ta zmiana nazywana jest w Biblii jednym słowem: „nowonarodzenie”. To piękne słowo, ponieważ wskazuje, że jakby rodzimy się na nowo. Stare, grzeszne życie ustępuje miejsca nowemu życiu w posłuszeństwie Bogu. To nowe życie oznacza z jednej strony walkę ze wszystkim, co złe. Z drugiej strony oznacza nadzieję i zaufanie do Boga. To nowe życie nigdy się nie skończy. Wierzący wprawdzie kiedyś umrą, ale po śmierci będą na wieki chwalić i wielbić Boga w niebie. Bez żadnych braków. Grzech, smutek i nędza wtedy na zawsze przeminą. Na końcu czasów, gdy Ewangelia Jezusa Chrystusa zostanie ogłoszona na całym świecie, On powróci na tę ziemię, aby osądzić wszystkich ludzi. Kto w Niego wierzył, nie zginie.
Czy nie uważasz tego za ważne przesłanie? Mówimy to z głębi serca: to kwestia życia lub śmierci, zbawienia lub zguby. Dlatego weź sobie do serca następujące wezwanie ze Starego Testamentu (pierwsza część Biblii): „Szukajcie PANA, dopóki można Go znaleźć; wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niech bezbożny porzuci swoją drogę, a człowiek nieprawości swoje myśli; i niech się nawróci do PANA, a On się nad nim zmiłuje; i do naszego Boga, gdyż On hojnie przebacza” (Izajasz 55, 6-7).
O wszystkim powyższym możesz przeczytać więcej w Biblii. Nie masz Biblii? Wypełnij formularz zgłoszeniowy i otrzymaj bezpłatny egzemplarz!
Podpisujemy się pod poniższymi wyznaniami wiary.
Wyznania wiary wczesnego Kościoła chrześcijańskiego:
Wyznania wiary z czasów Reformacji:
Ta strona używa plików cookie. Korzystając z tej strony, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Czytaj więcej